przewodzace plastiki

PRZEWODZĄCE PLASTIKI ELEKTRONIKA ORGANICZNA opiera się na dwóch grupach związków chemicznych: związkach niskocząsteczkowych (na górze) i polimerach zawierających łańcuchy sprzężonych wiązań wielokrotnych (pośrodku). (Każda linia na schemacie symbolizuje połączenie między dwoma atomami węgla. Połączenia z atomami wodoru nie są uwidocznione). Elektrony należące do tych wiązań ulegają delokalizacji, czyli przynależą do wielu atomów. Konsekwencją jest powstanie pasm energetycznych skupiających stany dostępne dla elektronów (na dole). Właściwości elektryczne danego materiału zależą od wypełnienia tych pasm. W przypadku polimerów pasmo walencyjne jest całkowicie zapełnione, co decyduje, że są one izolatorami jak większość tworzyw sztucznych. Odpowiednie domieszkowanie pozwala „wrzucić" elektrony do pasma przewodnictwa albo „wyciągnąć" je z pasma walencyjnego, umożliwiając przepływ prądu. Związki niskocząsteczkowe są półprzewodnikami już w stanie czystym. Mała cząsteczka (pentacen) Pentacen z widocznymi1 '{\ zdelokalizowanymi elektronami Długi polimer (poliacetylen) Dalszy ciąg łańcucha Domieszkowany polimer Elektron Pasmo walencyjne 0.1 cm2/Vs tylko rząd mniejszą niż w przypadku amorficznego krzemu, który jest powszechnie używany w komputerowych wyświetlaczach ciekłokrystalicznych.